25/08/2013 - Nacht, morgenstond en aankomst: Parfays Drossart Gileppe Limbourg - Eupen

Prachtig wandelweer kenden we ... de weergoden waren ons tot dan gunstig gezind, want we hoorden van het thuisfront dat het daar helemaal anders was! De trip naar de 60 km. begon bij sommigen onder ons toch zijn tol te eisen. De eerste tekenen van vermoeidheid staken de kop op. Bovendien, toen we het waterpunt van Porfays naderden, begonnen de wolken zich ook boven ons dichter te trekken. En eens goed gearriveerd ... brak de hel helemaal los. De hemelsluizen werden helemaal open gezet en de tent met de voedselvoorraad werd overspoeld door schuilende stappers. Saskia had medische bijstand nodig en even werd het bang afwachten of zij de tocht wel verder kon zetten. Na toch een paar geruststellende berichten, waagde zij het er toch op! Ondertussen waren we al ruim een uur verder en toen we de donkere nacht in stapten, wees de klok al 21.40u. aan. Gelukkig was het felle regenen overgegaan in druilregen en viel het stappen nog wel mee. In Drossart, na 66,5 km. zochten Lesley en Jos de Roodkruis post op. De masseurs en masseuses namen meer dan de tijd en deden hun werk prima zodat we weer aan de volgende kilometers konden beginnen. Het was bijna middernacht als we de post achter ons lieten. De volgende 20 km. die volgden kenden Lesley en Jos nog van de oefen nachtwandeling die ze eerder al stapten. Gelukkig maar, want in de duisternis was het niet evident om het juiste pad te vinden tussen boomstronken en oneffen weggetjes. Bovendien begon de vermoeidheid door te wegen ... de meer dan 13 km. naar Gileppe bleven maar duren. Jos dacht voortdurend dat achter elke nieuwe bocht de trap naar de spaghetti volgde. Maar het duurde al bij al nog een tijdje, eer we die op konden. Om 2.45u. kwamen we er eindelijk toe ... Gelukkig stonden Iris, Katrien, Marina en vriendin ons daar op te wachten en wisten ze ons te vertellen waar we alles konden vinden, zodat we zelf naar niets moesten zoeken. We werden er echt in de watten gelegd. De spaghetti, waar we zo lang naar gesnakt hadden, bleek toch maar een mager beestje. Toch smaakte het en ging het nog goed naar binnen. Sven, Saskia en Lesley kregen hier wat medische verzorging en Jos deed met één oog een dutje, terwijl hij met het andere de tafel met onze spullen erop en eronder in de gaten hield. Ruim anderhalf uur later, rond kwart na vier begonnen we aan onze laatste 20 km. De eerste kilometers was het telkens opnieuw zoeken naar het juiste ritme, maar langzaamaan stapten we terug ons gebruikelijke tempo. De 8 km. naar Limbourg, na 87,6 km. waren een makkie in vergelijking met de 13 naar de Gileppe; ook de steile ?kalvarie? klim naar het prachtig gelegen Limbourg werd al bij al nog een meevaller. De dag kwam al aan de lucht en de nevelsluiers stegen langzaam tussen de heuvelruggen op. In dit historisch stadje bleven we niet te lang plakken en om goed 6u. lieten we het in de nevel achter ons. Nog 13 te gaan en sommigen onder ons begonnen het toch lastig te krijgen. Eupen lag zo dichtbij en toch zo ver af! Steeds opnieuw wisten ze ons langs nog andere veldwegjes in een boog rond de stad te sturen. Maar aan alle begin komt een eind en eens in de stad kregen we terug moed. Lesley zette het zelfs even op een lopen! Eindelijk de spoorlijn onder en dan wisten we dat we er bijna waren. Moe, tevreden, gelukkig en content dat we dit met onze vieren tot een goed einde konden brengen, liepen we om 8.49.14u. op één lijn de eindmeet over. Het applaus deed deugd en de massage achteraf ook! 

Reactie toevoegen

Beeld-CAPTCHA
Voer de tekens in die in de afbeelding worden weergegeven.