Trainingstocht in de Ardennen

't Was Guy zijn beurt om de wandeling te organiseren en hij koos voor de Ardennen.Dit is trouwens de eerste tocht dat we er met ons vieren op uittrekken, meestal was er wel iemand van ons team die niet kon of kregen we 't gezelschap van Hilde, Klaartje of Martine. Het traject liep van Namen naar Dinant (waar we zouden overnachten) en van Dinant naar Godinne, om dan terug te treinen naar Namen. Guy had een tweedaagse wandeltocht gekozen die we op 1 dag zouden afwerken. Zo'n beschrijving uit een boekske is toch moeilijker dan 't volgen van wandelnetwerknummers... Op de citadel van Namen was 't al zoeken en we stonden zo ongeveer elk kruispunt wel efkes stil tot groot ongenoegen van koploper Peter. Merkwaardige punten die wij zouden gebruiken als aanwijzing voor zo'n tocht, stonden niet vermeld in het boekske maar we hebben niet teveel kilometers verkeerd gelopen. Uiteindelijk bleek dat we gewoon de GR moesten volgen! We denken erover om ook een boekske uit te geven. In de Maasvallei werden we getrakteerd op nogal wat hoogtemeters, we zijn de tel kwijt geraakt van het aantal keren dat we het hoogteverschil van meer dan 200 m moesten afdalen en opnieuw beklimmen. Maar het prachtige landschap maakte alles goed!! Geregeld belden we ergens aan om onze drinkflessen te laten bijvullen, 't was dan ook schitterend weer... Op het plateau boven Godinne kenden wij een leuk café met uitzicht op de Maas. Wonder boven wonder wilde de rest ook wel mee om iets te gaan drinken. Miljaar alles volzet! In de vallei lieten we een caféke zonder terras links liggen en waren we blij verrast dat we even verder toch nog een terras aan de Maas ontdekten!! We kregen verdorie niks te drinken omdat het zo goed als lege terras voorbehouden werd voor klanten die iets aten. GRMBL... We besloten om wat verder onze picknick op te eten. Degene die de tocht organiseert zorgt ook voor het eten en uit ervaring weten we dat de Guy zich telkens misrekent met de pistolekes. Ook deze keer was 't weer zover: 2 broodjes voor 4 personen voor ne tocht van 52 km... Alé, 2 ongesneden bruine broodjes bleken toch te volstaan en we vertrokken voor het tweede dagdeel van onze tocht. Geregeld vlamden er op de geasfalteerde stukken die we passeerden auto's voorbij en Peter deed geregeld teken dat ze vaart moesten minderen. Dat leidde al snel tot een geanimeerd gesprek dat goedbedoelde gebaren toch tot verkeersagressie kunnen leiden en we spraken af om dit te vermijden. Enkele uren later komt er een politiecombi tegen té hoge snelheid een onverzichtelijke bocht doorgevlamd en voor ik het besefte, gebaarde ik dat ze hun snelheid moesten aanpassen. Tuurlijk ging de combi in den achteruit om mij er deftig op te wijzen dat mijn gebaar ongepast en onnodig was. Wat ons betreft hadden zij chance dat wij langs de ander kant van de weg stapten! Rond 20u30 kwamen we toe in Dinant en zochten we snel een terraske in de zon waar nog plaats was. Sorry, maar hier kan je enkel drinken en niet eten. OK, the place to be!! Het werd tijd om onze Bed&Breakfast op te zoeken, een gezellig herenhuis met superdeluxe kamers! Omdat we tijdens de wandeling onze voeten te weinig hadden gesoigneerd en niet hadden gestrecht (Martine was er niet om 't goede voorbeeld te geven...) strompelden we even later richting Tapabar. Die tapa's hebben we letterlijk aangevallen en natuurlijk hebben wij de strijd gewonnen!
Zoals stiekem afgesproken vroeg onze Peter de volgende ochtend aan de vriendelijke hospita om Ratje en Guy wijs te maken dat de treinen staakten. Tijdens het ontbijt kwam zij even checken of alles naar wens was en polste ze wat we vandaag gingen doen. Opnieuw wandelen en dan de trein? O, nee, dat zou niet gaan: staking in gans Wallonië. Haar woorden waren nog niet koud of Guy zat zijn Iphone al te raadplegen. Ja mannen, 3 uitroeptekens: staking... Tja, we zouden dan wel zien in Godinne. We namen afscheid van onze komediante en haar man en vertrokken voor een tocht van 22 km. Al gauw vroeg ik om even te stoppen, want ik voelde Blijnvocht heen en weer bewegen. Een nieuwe Blijn in wording naast die andere van gisteren... Later kreeg Peter hetzelfde voor en tijdens de laatste kilometer ontplofte die Blijn in de tape die erover zat. Iedereen had last van Blijnen en hoofdlettergebruik is hier echt wel gepermitteerd gezien de omvang van die ondingen. Vorig jaar heeft niemand er last van gehad tijdens de Trailwalker omdat we elke pauze onze voeten hebben verzorgd, een belangrijke les voor eind augustus! Bijna in Godinne hoorden we een trein naderen en aan het station begonnen Peter en ik te lachen. Ratje had al gauw door dat onze hospita ons iets had wijsgemaakt. Het heeft toch nog een kwartiertje geduurd voor Guy doorhad dat ook hij was beetgenomen, dat berichtje met die uitroeptekens kon hij trouwens niet meer terugvinden op zijn Iphone!
We hebben opnieuw ervaren hoe het voelt om een flink eind te stappen en gezamenlijk besluiten we dat we klaar zijn voor de 100 km!!

picasaweb.google.com/guyvangool/TrainingOTWArdennen2011

Reactie toevoegen

Beeld-CAPTCHA
Voer de tekens in die in de afbeelding worden weergegeven.