D Day

De tocht? Niet in enkele woorden te vatten!
Laat ons beginnen met te zeggen dat het prachtig was. Sommigen van het team hadden al wat ervaring met 100km in regio Bornem, maar de Trailwalk is andere koek! Kleiner deelnemersveld, dus meer relaxte sfeer, mooiere omgeving en zwaarder parcours: dit is wat we graag hebben.
Start: Stevig tempo ingezet zonder veel problemen de eerste 50 km. Het supportersteam toonde zich van in het begin van zijn sterkste kant: geen gebrek aan aanmoedigingen en spijs en drank!
De lus van 20 km doorheen het echte veengebied met de knuppelpaden, takken en boomwortels zal in ons geheugen gegrift blijven, net zoals het kaarsrechte, oneindig lange stuk over gemaaid grasveld dat erop volgde. Onderweg is er een wegwijzertje omgevallen (of uitgetrokken? Sabotage?), met als gevolg een extra kilometer afgelegd. We zetten het paaltje uiteindeljk opnieuw recht in de goede richting.
Linus krijgt het stilletjesaan moeilijk; hij heeft immers zijn maximale trainingskilometers al lang overtroffen. In WP5, op zo'n goede 62 km, ziet hij het uiteindelijk niet meer zitten, en beslist hij te stoppen, om ook de andere 3 niet te veel op te houden. Hij wordt liefdevol opgevangen door het supportersteam, en doet al snel zware beloftes ivm de Trailwalk 2010 ! We zullen deze beloftes niet letterlijk herhalen op de site, maar er zijn getuigen genoeg ... :-) We zijn benieuwd Linus! Je vooruitgang van 30 naar 60 km laat vermoeden dat de 100 km een volgende keer geen enkel probleem kan vormen ;-)
Het lange stuk van 12 km tot aan de stuwdam leggen we af in de schemering en uiteindelijk in totale duisternis. We beseffen het belang van regelmatige aanvulling van vocht en energie: op een lege maag hou je dit niet vol. Maar sandwiches met paardenvlees doen wonderen....
De volgende etappe onder begeleiding van enkele trouwe supporters, geeft opnieuw een boost van energie. De bewegwijzering is in het holst van de nacht en diep in het bos soms problematisch, maar we blijven op het goede spoor.
De laatste etappes zakt het tempo, maar van opgeven is geen sprake meer als je voorbij 80 km bent gekomen!! De rustpauzes worden langer, de paslengtes korter, de batterijen van de koplampjes hebben hun beste tijd gehad, en wij ook.
De laatste etappe lijkt veel langer dan de werkelijke 6 km, en de kerktorens zie je al van veel te ver... Maar dan toch: het einde. Na bijna 23 u staan de trouwe supporters daar weer met spandoeken en felicitaties.

Grenzen zijn verlegd, maar twee dagen later is bij de meesten het lichamelijk leed al verleden tijd. Wat heb je dit weekend gedaan vraagt men maandag op je werk: wat gewandeld in de Hoge Venen...

Reactie toevoegen

Beeld-CAPTCHA
Voer de tekens in die in de afbeelding worden weergegeven.