L'Enfer de l'Enclus

Zondag 13
april.


Twee
wandellussen vanuit Ronse (totaal : 50 km).


Terwijl Tom
âÂ?Â?BoonenâÂ?Â? over de kasseien van het Bois de Wallers lijkt te zweven, oefenen de
Walking Beans in de meest Vlaamse onzer Ardennen voor de grote confrontatie in
augustus. In de streek waar Volderken vorige week zijn weergaloze demarrages
plaatste, zullen ze proberen om een aantal mythische molshopen (Oude Kwaremont,
de Scherpenberg, de Patersberg,âÂ?¦.) te bedwingen.


Het voorspel
van 20 km
in de voormiddag verloopt luchtig. Er wordt gelachen en er worden sporadisch
voorzichtige complimenten gemaakt. Degene die de kaart leest, kan het zich
permitteren om drie keer en evenveel km in de fout te gaan. Met een schalkse
kwinkslag en een knipoog keren we op onze stappen terug om het juiste traject
opnieuw te vervolgen. Tijdens een pauze wordt er op een haar na Ã? gevochten om de rekening te mogen betalen in
de plaatselijke taverne. Kortom de sfeer zat er goed in.


Na een
korte maar voedzame maaltijd in het lommer van een glascontainer worden de
laatste 30 km
ingezet.


Ã? Hoffelijkheid
en galanterie zijn kennelijk omgekeerd evenredig met het aantal te nemen
hellingen en het aantal af te leggen kilometers. Naarmate de eindmeet nadert,
wordt er minder gesproken. Er wordtÃ? 
amechtiger geademd. Er worden steelse blikken geworpen. Bij elke
millimeter die de kaartlezer zich vergist, wordt er gevloekt en geketterd. Er
wordt in het geniep gedronken om niet te moeten delen. Achterblijvers worden
meedogenloos aan hun lot overgelaten. Oude vriendschappen komen onder druk,
huwelijken dreigen te strandenâÂ?¦


Ã?  âÂ?¦.Ik heb het gelukkig van horen zeggen, toch
is het weinig hoopgevend als je bedenkt dat de eindmeet in augustus nog eens 50 km verder ligt.

Reactie toevoegen

Beeld-CAPTCHA
Voer de tekens in die in de afbeelding worden weergegeven.