Collega’s, moeders, grootvaders, buren, jeugdvrienden, jongeren, sportievelingen, ouderen, … de echte kracht van Oxfam Trailwalker zit hem in de teams! Vanuit de vier windstreken van België gaan ze zij aan zij deze buitengewone uitdaging aan! Lees hier enkele getuigenissen van oud-deelnemers.

Stefan Paridaen, Team Platvoet en zijn vriendjes:

"In 2011 namen wij met 4 vrienden onder het pseudoniem "platvoet en zijn vriendjes" deel aan Oxfam Trailwalker. We zagen Oxfam Trailwalker als een leuke teamactiviteit waarbij we een collectieve uitdaging koppelden aan sociaal engagement.

Al maanden voor de langste wandeling van ons leven waren we gefocust op ons doel. Niet alleen het wandelen van de 100 km maar ook het inzamelen van zoveel mogelijk geld voor het goede doel waaraan Oxfam Trailwalker gekoppeld is. Het was voor ons een zeer boeiende tijd. Urenlange wandelingen doorheen de mooiste plekjes van Belgie, het organiseren van activiteiten om sponsorgeld te verzamelen, en de minutieuze voorbereiding van de laatste dagen. En dan uiteindelijk was het zover: 100 km wandelen binnen 30uur, het avontuur tegemoet.

Enkel 1 van ons haalde de eindmeet. De anderen moesten stoppen door vervelende kwaaltjes. Oxfam Trailwalker was in ieder geval een intense ervaring om niet snel te vergeten.  En wie weet staan we geruggensteund door de opgedane ervaring in 2012 wel terug aan de start!"

Din Cop, Team nordic4oxfemmes: "De oxfamtrailwalker is voor ons een mooie win-winonderneming!"

"We deden voor de 2de keer mee en het deed ons opnieuw heel erg veel deugd! In tijden waarin mensen vooral terugplooien op zichzelf en het druk, druk hebben, bracht de voorbereiding van Oxfam Trailwalker voor ons een hecht groepsgevoel waarbinnen we leerden vertrouwen en steunen op mekaar, genieten van mekaar en waarbinnen we vooral ook veel hartelijk lachten.   In het verwerven van fondsen, in de gezamenlijke voorbereidingen groeiden we naar mekaar toe en ontstond er een "wij": de nordic4oxfemmes ploeg . Een ploeg die niet alleen bestaat uit de Nordic walkers maar evengoed uit een enthousiast supportersteam.  Een goed geoliede groep met ieder zijn eigen inbreng. Leuk om er deel van uit te maken. Omdat we goed voorbereid wilden zijn, hebben we aardig wat tijd gestoken in de trainingen. Op deze manier leerden we mekaar goed kennen (in grote en kleine kantjes, grote en kleine stappen) maar ook ons eigen prachtige België-landje. Zoveel nieuwe mooie plekken die we ontdekten! Wat hebben we genoten van de prachtige wandelingen, de weekendjes puur natuur!

Het hoogtepunt is natuurlijk Oxfam Trailwalker zelf.  Een afwisselend en mooi parcours dat er zelf voor zorgt dat de verveling niet gauw toeslaat. De variatie in de ondergrond doet ook deugd bij zo lange afstanden.  Al had het weer dit jaar wat  beter gekund, zelfs de druilerige regen kon de sfeer niet stuk maken. Het is ook een super gevoel om met zoveel mensen aan de start te staan en te weten dat ook al die anderen zoveel inspanningen deden om de wereld een klein stukje beter te maken. Al die anderen die ook het avontuur van 100 km stappen aangaan. Op dat moment wordt het één heel groot team met een intens gevoel van solidariteit! We keken uit naar de cp's waar we ons supportersteam konden ontmoeten en genoten van hun zorg . Geen vraag te veel, geen inspanning te groot. Eten? Drinken? Massage ? Droge schoenen? Je kon het zo gek niet bedenken of het werd met de glimlach geleverd ... SUPER! Bovendien bleek ons supportersteam zich ook wel te amuseren tijdens onze stap-afwezigheid.

We hebben een van onze 'walkers' moeten achterlaten in Botrange omwille van een hardnekkige peesontsteking. Dit was het meest harde gedeelte van de tocht. We zouden het immers met 4 uitstappen . De teleurstelling voor Paul, dat hij moest loslaten ... ook in de opvang hiervan waren onze supporters belangrijk. Binnen de 24 uur hebben we met drie de eindmeet gehaald. Dit was fantastisch natuurlijk maar het hele proces tot aan die eindmeet was dat nog meer. De eindstreep betekende vooral ... 'oef' we hebben het nu gefixt maar dju ... het is voorbij!!!

Dankzij de goede voorbereiding konden we na een deugddoende rust zonder gevolgen het 'gewone' leven weer opnemen maar met een intense ervaring en veel vrienden rijker! We kunnen uitkijken naar een volgende ..."

Christine Micholt: "Ik ga voor een 5de deelname in 2012!"

“Stappen tegen onrechtvaardigheid en armoede in de wereld? Ik heb geen seconde getwijfeld! Ik voel mij zeer nauw betrokken bij Oxfam Trailwalker, het is zelfs zo dat ik het niet zie als een inspanning maar als een leuke bijeenkomst. Ik zou de voorbereidingen, de inzet om centjes te verzamelen, de vele wandelingen en de vriendschap die je krijgt van de supporters niet kunnen missen. Onbetaalbaar! Natuurlijk ben ik overtuigd om ook een vijfde keer deel te nemen.” (deelname in 2008, 2009, 2010 en 2011)

Danny Leysen, Team Fairfoxes: "We kunnen het niet laten ..."

“Al 4 keer stapten we mee in Oxfam Trailwalker en evenveel keer kwamen we met z’n vieren aan. Geen enkele deelname verliep volledig vlekkeloos, 100 km door de Hoge Venen is immers niet van de poes, zeker niet met het weer dat we dit jaar hadden.

Toch hangt er elk jaar tijdens het laatste weekend van augustus iets magisch in de Eupense lucht. Dat maakt dat we steeds dat stapje verder kunnen gaan tot we voldaan aan de finish staan. En toch met enige spijt (alle pijn even vergeten) moeten vaststellen dat het avontuur al weer achter de rug is.”

De Fairfoxes tekenen ook in 2012 present onder leiding van Danny Leysen. (deelname in 2008, 2009, 2010 en 2011)

Team 164, El camino es el destino:

"De OTW is zo een van die zaken die op een lijstje ’10 things before I …’ horen. Daarom vormden 4 gelijkgestemde zielen ‘El Camino es el destino’, oftewel team 164 met Maarten, Senne, Andres en Sylvie.

Op zaterdagochtend staan we vol verlangen, spanning en toch ook wel wat onzekerheid aan de start. Eindelijk is het zover. 100 km met vrienden afleggen, 100 km door een prachtige omgeving wandelen, ’s nachts door de venen ‘dwalen’,… Hoe vaak krijg je die kans? Bovendien zamelden we met z’n allen een mooi bedrag voor het goede doel bij elkaar.

Het aftellen begint: 3, 2, 1 … en we zijn weg voor wat een tocht vol emotie zou worden.

Het was genieten. Genieten van elkaar, van de sfeer, van de omgeving, van de inspanning. Het was ook afzien van diezelfde inspanning. Bij de ene is het de verzuring, bij de andere de blaren. Het was vermoeiend, zeker tegen de ochtend, toen het weer licht werd. We kregen toen allemaal even een klop van de hamer, maar met de aankomst in zicht was dat snel vergeten. Het was pure blijdschap, tevredenheid en trots toen we de finish bereikten.

Het was een overwinning op onszelf!"